Blog Archives

Boekenlijstje

Ik wens je niet wat je wil. Ik wens je precies dat wat je nodig hebt, alsook de wijsheid om het te herkennen wanneer het in je schoot valt. – Uit Somniyum

Wat lectuur van de laatste weken:

2014-10-02 22.06.07

Onze ijsberg smelt! van John Kotter, gezien we in het Postgraduaat aan de slag gaan met change en transitie moest ik deze fabel wel gelezen hebben.

2014-10-02 22.06.25

Voor wie xkcd kent is what if? waarschijnlijk ook wel gekend. Randall Munroe beantwoord wekelijks op zijn website een hypothetische vraag. Vreemd genoeg is het antwoord in 90% van de gevallen, hoe ingewikkeld de berekeningen ook zijn: iedereen is dood, einde.

2014-10-02 22.06.37

Somniyum is het nieuwe boek van Karl Raats spreker en facilitator, en nu ook vertrouwelyng. Vlot lezend geschreven en prachtig geïllustreerd door Jan Bosschaert. Leuk om een aantal technieken en inzichten of oneliners uit Karl zijn Mondhoekmaandagfilmpjes te herkennen. Maar ook een bron van prachtige citaten zoals hierboven.

2014-10-02 22.06.51

Philographics van Genis Carreras begon als een project op Kickstarter. In eenvoudige beelden legt hij enkele stromingen en concepten uit de filosofie op een ongelooflijk elegante en toegankelijke manier toe. Ondertussen zijn ze zelfs vertaald in het Nederlands.

2014-10-02 22.07.04

Momenteel mijn ‘trein-boek’: de opvolger van Ik kies voor mijn talent en Help mijn batterijen lopen leeg. Luk Dewulf en Peter Beschuyt, beiden partner bij Kessels & Smit, schreven een nieuw boek over en voor leidinggevenden – bazen.

Wie denk je dat hier de eerste gaat zijn om je te beoordelen?

Als je een 12 op 10 en een staande ovatie krijgt van iemand als Marcus Geers, dan kan je nog zeggen dat zo’n monument je wat overdonderd. Les excuses sont faites pour s’en servir… Gelukkig heb je dan collega-studenten die je zeggen: “laat het gewoon binnenkomen Toon”.

Blijkbaar zit er ergens toch een moeilijkheid of kronkel in mijn brein die het moeilijk heeft met het aannemen van complimenten. Sterk natuurlijk, want regelmatig geef ik dan cursussen over complimenten geven, aannemen, …

Zelf bij de CreativityClass had ik tot het moment dat ik effectief ingecheckt was, het gevoel dat ze me gingen zeggen dat er een foute bevestiging verstuurd was…

Stel, je zit op een bepaalde maandag rond talenten te werken en een aantal van je collega’s geven je complimenten. Je eerste reactie is dan om hen te wijzen op contextfactoren, voorkennis, alles wat buiten jezelf ligt dat maakt dat je het compliment niet verdient…

Sterker nog, tijdens het schrijven van deze tekst krijg je een vré schoon compliment. Gelukkig kan ik ze ondertussen laten binnenkomen. Juist nog dat stemmetje in mijn hoofd uitzetten en er iets constructiefs mee doen.

loesje mezelf twijfelen

Presuming Competence

Met dank aan Stephanie Claus (Creatief Therapeut en helft van Praktijk Mozaïek Uniek) om dit te delen op haar Facebookpagina:

Biklen_presuming Competence

Een geweldige uitspraak van een van mijn grote leermeesters. En iets waar ik in het werken met mensen (zowel de grote als de kleine) altijd naar probeer te streven.

CreativityClass 2014. Eigen inzending

Een uitdaging van FlandersDC kan altijd tellen… Vorige week heeft het mij enkele uren gekost om me door een hoop persoonlijkheidstesten te worstelen. Ik kreeg begin deze maand immers het fijne nieuws dat ik geselecteerd was voor de selectiedag op 1 maart in Brussel om een jury te overtuigen dat ik bij de 24 deelnemers aan de CreativityClass 2014 thuishoor (help). De vraag is dan om in 3 minuten te pitchen waar ik zelf over 20 jaar wil staan. De planner in mij (een zeer klein en vaak genegeerd stemmetje) is volledig in overdrive… En de gangmaker in mezelf heeft zowat alle deuren al platgelopen.

Soit, hoe is me deze eer te beurt gevallen? Dankzij onderstaande inzending. Even wat achtergrond. Er werd ons gevraagd een creatief antwoord/creatieve oplossing uit te werken (conceptueel was voldoende) op een van de drie onderstaande ‘wat als?’-vragen:
– Wat als iedereen zelfstandige was?
– Wat als werkgevers niet meer naar je CV zouden kijken?
– Wat als je je carrière achterstevoren kon doen?

Omdat ikzelf halvelings in een sollicitatie-state-of-mind zat heb ik me over de 2de uitdaging gebogen. Naar goede gewoonte heb ik het enkele weken voor me uitgeschoven, met mensen in gesprek gegaan (meestal meer over de opdracht zelf, dan over mogelijke oplossingen) en ben ik door enkele stapels post-its gegaan om tot slot een prezi te maken.
Ik weet niet of hij voor zichzelf spreekt, vragen of opmerking kunnen in de comments.
Sowieso hoop ik dat de aandachtige lezer een aantal HCD, AI en TiA aspecten herkent 🙂

OEN

Ik werd vandaag zowaar een oen genoemd!

De aanleiding is een coachingstraject rond inspraak en participatie van personen met een verstandelijke beperking dat ik recent opgestart heb. Boeiend toch wel. Daar kreeg ik van een van de deelnemers de feedback dat door mijn open houding het veel eenvoudiger was om ook open te zijn…

Toen ik vandaag gevraagd werd, vanuit Waarderend Onderzoekende houding, naar wat ik dan juist gedaan had, moest ik het antwoord schuldig blijven… Blijkbaar zit er toch iets in de theorie van Luk De Wulf dat talent iets is wat vooral anderen zien. OEN, Open, Eerlijk en Nieuwsgierig… ‘Rustig’ voegde mijn AI-partner er nog aan toe. ‘EONR’ dus eigenlijk voor de volledigheid.

Wat ik moest toegeven dat ik inderdaad de eerste keer volledig in mijn comfort-zone zit. Nu is de opdracht nog iets te doen de volgende sessies. Iets waarvan de uitkomst nog volledig open is… Spannend, maar ook boeiend. Immers, als de uitkomst al vast zou liggen, dan zou het hele gedoe van trajectbegeleiding eigenlijk overbodig zijn. Gelukkig dus maar 🙂
Maar toch iets waarbij ik voel, dat theorie en praktijk nog ver uit elkaar liggen en dat ik langzaam maar zeker opschuif in mijn stretch.

Comfort Stretch Panic Model

Vandaag trouwens ook voor de eerste keer echt de kans om een aantal postgraduaat-zaken in te zetten. Smaakt naar meer!

Don’t feed the bad wolf in 2014

Wat doet een mens zoal als hij wakker is om 4:00 en de wekker pas afloopt om 7?

Je probeert eerst nog een uur in slaap te raken en besluit dan maar op te staan… Computer aan, iTunes opstarten, mail en sociale media bekijken.

Toevallig kwam ik volgende afbeelding tegen:

Don’t feed the bad wolf

 

Voor zij die het misschien kennen, dit gaat terug naar een oude (vermoedelijk) Cherokee parabel over een jongentje en zijn grootvader:

An old Cherokee is teaching his grandson about life. “A fight is going on inside me”, he said to the boy.

“It’s a terrible fight and it’s between two wolves. One is Evil – he is anger, envy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.” He continued, “The other is Good – he is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion, and faith. Sometimes, it is hard to live with these two wolves inside me, for both of them try to dominate my spirit.  The same fight is going on inside you – and every other person, too.”

The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather, “Which wolf will win?”

The old Cherokee smiled, and simply replied, “The one you feed.”

Stripversie (voor de meer visueel ingestelde mensen onder ons)

 

Er zijn een aantal zaken die me hierbij door het hoofd gaan.

  • Het eerste zijn een aantal zaken die me de laatste maanden bezighouden in mijn privé. De quarter-life crisis zeg maar 🙂
  • Een tweede is een recente keynote van Arnoud Raskin op het Edushock Leerfestival over hoe een positieve ingesteldheid aan de basis ligt van een denken in krachten en kansen. Zoek hem zeker op op Youtube, of probeer een lezing live mee te pikken (bijvoorbeeld op het Efect-Congress op 21 maart 2014 te Gent).
  • Een derde is een filmpje dat ik laatst op Youtube zag, getiteld DARE

Dit gaat over ‘head on’ je eigen wolven tegemoed treden. De stap zetten… Wat ik zo geweldig vind aan het filmpje is dat eerste aarzelende stapje. Die kleine onzekerheid.

Ik beschouw mezelf niet als de meest ondernemende persoon. Om van de ideatie- naar de implementatiefase te gaan, vraagt bij mij vaak een goede samenwerker met een kameraad (gelukkig heb ik er zo enkele). Toch probeer ik mezelf af en toe te overtuigen mijn eigen wolven ook onder ogen te zien…

Nu het is weer bijna de tijd van het jaar om voornemen te make. Daarom neem ik mezelf voor om in 2014 de juiste wolven te voeden en andere tegemoet te treden. Een aarzelend stapje terug en misschien eens gebeten worden hoort daar nu eenmaal bij. En voor de rest zien we wel…