Letterzetten

Visieteksten en missieverklaringen zijn er legio, net als inspirerende video’s. Het is maar net wat voor inspiratie je nodig hebt, en er bestaat wel een fijne video met mooie beelden en passende muziek voor.
Design-bedrijf Holstee gaat er prat op dat de drie oprichters op een dag samenzaten en hun visie op het leven in een Manifesto goten, dat tevens de visie voor hun bedrijf werd, die, par accident, ook nog eens viraal ging:

Goeie marketing natuurlijk, met fietsers, ondergaande zon, een algemene urban vibe… Maar ik betrapte mezelf erop dat ik de video toch nog eens opnieuw opzocht en herbekeek, eens deelde met iemand, nog eens doorstuurde en gewoon als muziekje op de achtergrond opzette. Onder hangt er een zelf-geprinte versie aan mijn keukenkastje, want marketing of niet. Als je erin slaagt je leven zo te leiden, dan kan dat op mijn bewondering rekenen.

Nu, iets dat me altijd aantrok, zowel in het geschreven als in het gefilmde Manifesto was het citaat en daarbij het beeld van de kaart die opengeplooid werd met:

Getting lost will help you find yourself

Iets wat ik ook kan, dacht ik.
Tot ik een eerste schets maakte en nog eens geconfronteerd werd met mijn pseudo-doktersgeschrift (ooit zei ik tegen mijn huisarts “ah, nu snap ik het”, waarna ik tot mijn eigen gêne mocht uitleggen dat haar geschrift nog onduidelijker was dan het mijne. Ik ben minder extravert geworden over de jaren denk ik…)

Dan maar de lat, geodriehoek en een rekenblaadje. Na wat gepruts en geduld (een keer of 3 heb ik bijna opgegeven), ben ik toch min of meer tevreden over het resultaat en hangt er nu een plan van Parijs inspirerend te wezen tegen mijn muur. Voor versie 2 ga ik me toch voorzien van een drukpers, of van die vintage kraslettertjes…

2014-10-01 21.41.18

Advertisements

Human Centered Design

I find out what the world needs. Then, I go ahead and invent it. – Thomas Edison

Ik ontdekte Human Centered Design enkele jaren geleden toen ik toevallig op het boek Cecilia’s Keuze stootte. Het boek geeft een overzicht van een aantal cases van ontwerp gebaseerd op basis van gebruikersinzichten.

Sindsdien is mijn bibliotheek rond HCD nog gegroeid en ik heb het in het verleden ook nog niet onder stoelen of banken gestoken dat ik vatbaar ben voor de marketingafdeling van IDEO en de d.school. Een van de laatste leuke samenwerkingen met de universiteit van Berkeley is de Legoscope die 3 van mijn favoriete dingen combineert: Lego, 3D-printers en Microbiologie.

Dit voor mij is maar weer eens het bewijs dat onderwijs dingen kapot kan maken… Ja, ik geef het toe, ik vond als kleine wannabe-uitvinder voor het blote oog onzichtbare organismes supercool. Ik had dan ook snel een microscoop. Eentje met een scherm en al. Een scalpel en een snijmachientje om fijne coupes voor preparaten te maken. Toen ik eindelijk op school achter een ‘echte’ microscoop mocht zitten ging het uiteindelijk om het van buiten leren welke kleuringen er gebruikt werden. Wat er eigenlijk te zien was, was niet zo belangrijk… Anywho, we geraken off-topic.

Voor wie een virtuele crash course wil in Design Thinking raad ik d.gift van de d.school aan. Wie het liever gedoceerd krijgt kan op Youtube terecht.

Maar waar het hier eigenlijk om gaat is dat eerder deze week de finale versie van de Human Centered Design Kit in mijn virtuele brievenbus viel:

Ik had de trial versie al eerder en moet zeggen dat het een schat aan info en tools bevat om aan de slag te gaan met uitdagingen, vragen, moeilijkheden waarbij de persoon centraal staat… Het is te zeggen, waarbij de oplossing voor de uitdaging bruikbaar moet zijn voor de persoon.

De toolkit is rijk aan voorbeelden uit (voor mij) verre landen zoals Ethiopië, Zambia, Rwanda, Cambodja, Vietnam en de VS. Telkens onderbouwd waarom je iets doet, hoe je het doet en met duidelijke tips voor wie het proces faciliteert. Ik zeg bewust proces, omdat, ook al kan je de tools los van elkaar inzetten en combineren op een manier die aansluit bij de eigen (werk-)situatie, toch zal je bij het doornemen van de toolkit snel inzien waarom het interessant is om een proces te doorlopen.

Kickstarting Creativity 2

Na een zomerslaapje wordt het tijd om deze blog terug wakker te schudden.

Ik eindigde vorig jaar met een cursus Creatief Denken bij Kwadraet. Voor een keertje niet als cursist, maar zelf als cursusgever. Een interessante ervaring waar ik zelf ook veel uit leerde.

2014-06-05 16.44.21

Kwadraet vertrekt vanuit 8 principes van Co-Creatie:

1. Zet je geest open
2. Denk positief en in de toekomst
3. Heb oog voor het geheel
4. Stel je oordeel uit
5. Vraag
6. Bouw verder op elkaars ideeën
7. Waardeer andere standpunten
8. Spreek ook vanuit het hart

Niet verwonderlijk dat een organisatie die zich op co-creatie richt ook bijzonder nauw aansluit bij principes die onmisbaar zijn voor creatief denken.
Een force to fit met principes als ‘uitstel van oordeel’ en ‘meeliften op de ideeën van anderen’ is zelfs niet nodig, want ze komen er letterlijk in terug. Fijne aanvullingen waren dan weer het belang van vragen stellen en vanuit het gevoel durven vertrekken, alsook holistisch kijken.

Interessant ook is dat de vormingen bij Kwadraet sterk vertrekken vanuit de leervragen van de cursisten. Gevolg hiervan is dat er nog last-minute aanpassingen gebeurden tussen de twee sessies door. En ook al hadden we nog heel wat inhoud over, toch gingen de meeste cursisten met een voldaan gevoel naar huis.

Zo bleek uit de evaluatie door de deelnemers:

2014-09-24 21.51.23-2

En onze evaluatie van de deelnemers:

2014-06-12 16.48.08

Ik vond het ook erg interessant om met een ander publiek te werken dan de gewoonlijke Profs* bij Konekt. Geen van de deelnemers kwam uit de zorgsector. Wat voor een ander soort vragen zorgde en mij uitdaagde buiten mijn eigen boxje te gaan.

Een van de leukste momenten voor mij persoonlijk kwam aan het einde van dag 1. Na een hele dag gewerkt te hebben op het doorbreken van denkpatronen en op bewustwording van vooronderstellingen, kansdenken en blik verruimen gaven we de cursisten de Marshmallow Challenge. Een zeer rigide en afgelijnde opdracht. Meteen vlogen tafels in het rond en werden marshmallows aan het plafond gebonden.

2014-06-05 15.47.06

Wanneer we de cursisten wezen op de beperkingen van de opdracht klonk het gefrustreerd: “Jamaar, heel de dag moeten we al buiten de box denken, en nu mogen we niet!?”. Het besef dat je ook binnen je box naar kansen, alternatieven en mogelijkheden kan zoeken en vooral niet tevreden te zijn met het eerste idee, de eerste oplossing… Blijft iets ergs waardevols. Het leunt voor mij erg aan bij een van de aspecten van Creatieve mensen die John Cleese benoemt. De moed en het vertrouwen hebben om door te gaan wanneer het lijkt dat je er al bent. Gisteren nog las ik op LinkedIn een citaat van Jim Yurchenco, design engineer bij IDEO:

Don’t accept done for good. And don’t accept good for excellent.

Een week later stond ik met een andere collega-student bij haar op het werk voor een vorming rond Visual Storytelling (bij Uit de Marge).

Hierbij begaf ik me op boeiend en zeer nieuw terrein, toch zeker wat inhoud betreft. De vraag was om stafmedewerkers in te leiden in een aantal verhaalstructuren die hen zouden kunnen helpen om zowel presentaties te geven, als aan de slag te gaan in intervisiegesprekken. Daarbij zouden we inzetten op het gebruik van het visueel spoor, naast enkel het verbaal spoor. In 2,5 uur zouden we proberen de medewerkers vertrouwd te maken met de structuren en met het gebruik van schetsen. Onze voorbereiding zag er dan ook als volgt uit:

2014-06-10 23.41.54

Deze vorming gaf me al snel goesting om zelf nog verder te verdiepen, omdat ik snel tegen m’n eigen grenzen aanliep bij het vertalen van theorie naar praktijk (waar zo van die praktijkmensen dus durven achter vragen hè). En wie weet is er daar wel kans voor, want ook hier vroegen enkele deelnemers achter een vervolg. Interessant was vooral dat naargelang de functie in de organisatie iedereen er wel een bepaalde manier van bruikbaarheid in zag. Zij het om aan de slag te gaan met mensen in de praktijk, als een persoonlijke reflectietool, als voorbereiding voor een presentatie, of zelfs als tool voor een presentatie zelf.

2014-06-19 16.29.33

Dat beide sessies erg goede feedback kregen ligt in grote mate aan mijn collega-studenten Marjolein en Hannelore. Ik dank hen dan ook voor de kans en de samenwerking. Een manier van werken die perfect aansloot bij mijn cognitief profiel. Het creatief jaar eindigde dan ook officieel met de presentatie van ons portfolio (dit dus) en de verbindingen die we met onze medestudenten gemaakt hadden (zie hierboven). Nog even naar slecht spelende Belgen op het WK gekeken en dan zat jaar 1 van het postgraduaat er al op.

2014-06-17 13.06.59-2

Of toch voor even… De opleiding gaf me tot nu toe de kans om binnen te dringen in enkele interessante omgevingen. Zo zette ik bijvoorbeeld de zomer in met een bezoek aan de mensen van de opleiding Vroedkunde op Artevelde.

Eerder dit jaar had ik deelgenomen aan een brainstorm voor een spelconcept rond kansarmoede bij vrouwen in de perinatale periode. Laat ons zeggen dat ik reeds een beetje onderlegd was in spelconcepten en in een thema als kansarmoede. Maar dat de ‘perinatale periode’ mij tot nu toe vreemd was. Ik ben de dames van de werkgroep dan ook zeer blij voor hun geduld met een onwetende man als ik. En ben ik na de speltest overtuigd dat dit zeker goed komt.

Ook kon ik dankzij een van mijn collega-studenten het stuk vraagverduidelijking nog eens inoefenen bij een aantal van zijn collega’s op Artevelde. Er moest gebrainstormd worden over een vak, maar wat de concrete vraag juist was, daar hadden we collectief het raden naar. Het is te zeggen… In de briefing vooraf leek dit duidelijker dan het was. Dus na een korte herformulering zou ik mijn toolbox opentrekken en al klimmend en zwevend naar een idee of 300 toewerken op een uur of 2. In realiteit bleek echter dat er meer vragen dan eensgezindheid was, terwijl iedereen toch naar hetzelfde op zoek was. (kleinen-)Deels à l’improviste en (groten-)deels dankzij het boek van Koen De Vos, hebben de docenten nu een concrete vraag of drie en een volgorde qua prioriteiten om zelf mee aan de slag te gaan. En er is goesting en ambitie. Meer zelfs dan aan het begin van de sessie durf ik zeggen. Daarbij had ik vraagverduidelijking nog niet echt geoefend. Dus ook dit was een fijne kans. Waarvoor dank Joris!

Om in het thema à l’improviste te blijven… Altijd fijn wanneer een externe facilitator vraagt of je even wil inspringen om een brainstormpje te faciliteren. Gelukkig zijn er dan apps met tools ter inspiratie. Ideaal als opwarmer voor de eerste les en het komende jaar, waarin we een veranderingsproces in een organisatie zullen mogen begeleiden… Spannend 🙂

Zei er daar iemand pinguïns?

A summer of making

Deze zomer ging ik vakantie naar Parijs, naar MiramirO en naar Kortrijk.
Het thema van de zomer was bouwen!

Ik wou al heel lang een analoog fototoestel. In Parijs kon ik er een op de kop tikken voor een peuleschil. Added bonus: het was een DIY-kit!

2014-07-20 21.34.03

2014-07-21 11.24.12

Op MiramirO stapelde en plakte ik mee aan een replica van de Sint-Baafstoren. 19m kartonnen dozen! De dagen erna waren de vrienden van FroeFroe in de buurt met de Bangelijke Sprookjesmolen en Kammelot. Garantie voor vuur, spektakel en latex popkens. Dus kon ik me daarbij aansluiten.

2014-07-23 17.20.23

Al enkele jaren ga ik naar het toonmoment van Design for (every)one. Een onderwijs en onderzoeksproject aan de Howest, waarbij de brug tussen de opleidingen productontwikkeling en ergotherapie geslagen wordt via een inclusief ontwerpproject. Deze human-centered aanpak spreekt me al jaren aan, en elke keer ik op het Indrustrial Design Center kom, vraag ik me af of ik wel de juiste studiekeuze gemaakt heb. Enter: Summer School of Making 2014! Een samenwerking tussen het IDC en BUDA::lab. Een week lang workshops rond creative prototyping.

2014-08-25 08.41.52

2014-08-25 08.43.01

Met een camping op het dak van BUDA en iedere dag een andere hands-on workshop heb ik me daar vré kunnen ontspannen en eens niet met het hoofd, maar met de handen creatief kunnen wezen: Kit-bashing met barbecues, foammodelling, 3D-printen, lasercutten, arduino’s programmeren en buttons solderen tot in de vroege uurtjes om een kermisgrijpkraan te bouwen, polyester lamineren (hangt nu nog aan m’n nagels) en hout draaien: heerlijk! Na 2 jaar twijfelen, gewoon ingeschreven en er verlof voor genomen. Een aanrader!

Voor:

2014-08-26 14.37.36

Na:

2014-08-28 15.59.38

Skycrane (27/8 9am – 28/8 9am):

Start van de dag – inleiding Arduino (27/8 10am):

2014-08-27 09.43.51

2014-08-27 10.57.03

Effe tussendoor (27/8 7pm):

2014-08-27 18.45.58

Pot-meters gesoldeerd (Ali en Ally), box getekend en gelaserd (Marie), lange, lange kabel gesoldeerd (Lieven), vingers aan elkaar gelijmd (Toon) (27/8 11pm):

2014-08-28 00.05.47

Alles geïnstalleerd (28/8 1am):

2014-08-28 02.47.53

Voeding en steppers werken (28/8 3am):

2014-08-28 20.29.22-2

Vers geprint spoel faalt, oplossing PU (28/8 4.30am):

2014-08-28 04.30.17

Spelen met de Skycrane (vanaf 28/8 9am):

2014-08-28 20.14.32

2014-08-28 20.29.40

Souvenirs:

2014-09-24 22.13.34

Tot slot om de zomer af te sluiten, nam ik vlak voor het begin van de herfst nog even de wipzaag en de koevoet ter hand om een aantal wijnkistjes en paletten om te vormen tot modulair boekenrek/bankjes

2014-09-20 18.53.00

2014-09-20 19.46.02

Expeditie Noord-Zuid: survival-tips

Relax: nothing is under control – Jane & Dundee

Onlangs gingen we op teambedanking met het Konekt-team.
In de aanloop daarnaar werden we elke dag uitgedaagd door Expeditieleiders Jane & Dundee om onze survivaltips online te posten in een kort filmpje.
Bij mij ging het vooral om 1% inspiratie en 99% transpiratie:

How Simon Sinek’s TEDx success made him think deeply about trust

Een aantal interessante bedenkingen rond vertrouwen door Sinek. De achtergrond bij de video is wat me aan het denken zette. Na zijn hit-TED van 2009 kwam hij steeds vaker in contact met mensen vanuit de zakenwereld. Daar begon hij toch steeds meer vraagtekens te plaatsen bij de link tussen inspiratie en vertrouwen. Er is veel te zeggen over de zin en onzin van de oorlog in Afghanistan, toch boeiend om te horen hoe Sinek net daar merkt dat interafhankelijkheid op menselijk niveau zorgt voor sterke verbindingen, authenticiteit en vertrouwen. En hoe dat in tegenstelling is met wanneer er enkel financieel welzijn op het spel staat.

TED Blog

Simon Sinek's newest idea centers on trust—how great leaders make their people feel inside a "circle of safety." It's a topic he got interested in after his TEDx top blew up. Photo: James Duncan Davidson Simon Sinek’s newest idea centers on trust and how great leaders make their people feel inside a “circle of safety.” It’s a topic he got interested in after his TEDx talk blew up. Photo: James Duncan Davidson

In 2009, Simon Sinek gave the talk “How great leaders inspire action” to an audience of 50 people in a small room at TEDxPugetSound. It quickly became the second most-watched talk on TED.com. Sinek, of course, felt honored by the growing popularity of his talk—and by the opportunity to inspire people to think more deeply about the sense of purpose infused in their work. But his talk had an unexpected side effect too.

[ted_talkteaser id=848]“As the view count on my TEDx talk grew, the demand for finding one’s ‘Why’ expanded. That, in turn, created a greater demand for me, and played a significant role in catalyzing my career,” Sinek says now, five years…

View original post 1,220 more words

Another one of those 4am mornings…

Gisteren nog bezig over hoe ik beter sliep de laatste tijd… Tot vanochtend dan.
4u20 Wakker worden van een zoemende mug
4u35 Victorie! Het beest is uitgeschakeld
4u45 Slaap lonkt
4u50 Toch niet…

5u20
Op het nachtkastje ligt Things the Grandchildren Should Know van Mark Oliver Everett (beter gekend als Mr. E van Eels, jammer genoeg volledig uitverkocht in het Rivierenhof). De autobiografie die je elke pagina een stomp in je maag geeft, om je daarna weer op te tillen naar het licht en naarmate je verder leest merk je dat je weer meegesleurd wordt naar dat donker steegje om opnieuw een flinke rechtse te krijgen. Het is als E zijn muziek, prachtig in z’n tragiek.

6u00
Koffie… En de Makey Makey uitproberen. Ongeveer een jaar geleden kwam ik de TED-talk van Jay Silver tegen, waarin hij met bananen, potlood, planten, stromend water en pizza een computer bestuurde.

Ik stuurde het filmpje door naar een (toekomstige) collega. En in september had ik de kans om hem eens uit te testen. Meteen goed voor een record Space Invaders via een sinaasappel en een peer. Eerder deze week ging het erover en ik mocht hem lenen! Als we dan toch wakker zijn, waarom dan niet even met nerdy stuff bezig zijn, nu de rest van de wereld toch nog slaapt.

6u35
Geleidende dingen in de omgeving:
– Muntstuk
– Metalen latje
– Koffielepel
– Plasticine
– Breekmes (slecht idee)
– Muntplantje
– Glas melk
– Gewassen-maar-nog-niet-helemaal-gedroogd haar
– Ananas
– …

Dus een beetje aan het spelen met hoe en wat de Makey Makey allemaal kan. De mogelijkheden lijken eindeloos en toch is het heel toegankelijk voor iemand zoals ik, die het op zich allemaal niet zou kunnen programmeren (in feite is het een voorgeprogrammeerd Arduino board).
Space Invaders High Score ondertussen: 142,943 🙂

Wie denk je dat hier de eerste gaat zijn om je te beoordelen?

Als je een 12 op 10 en een staande ovatie krijgt van iemand als Marcus Geers, dan kan je nog zeggen dat zo’n monument je wat overdonderd. Les excuses sont faites pour s’en servir… Gelukkig heb je dan collega-studenten die je zeggen: “laat het gewoon binnenkomen Toon”.

Blijkbaar zit er ergens toch een moeilijkheid of kronkel in mijn brein die het moeilijk heeft met het aannemen van complimenten. Sterk natuurlijk, want regelmatig geef ik dan cursussen over complimenten geven, aannemen, …

Zelf bij de CreativityClass had ik tot het moment dat ik effectief ingecheckt was, het gevoel dat ze me gingen zeggen dat er een foute bevestiging verstuurd was…

Stel, je zit op een bepaalde maandag rond talenten te werken en een aantal van je collega’s geven je complimenten. Je eerste reactie is dan om hen te wijzen op contextfactoren, voorkennis, alles wat buiten jezelf ligt dat maakt dat je het compliment niet verdient…

Sterker nog, tijdens het schrijven van deze tekst krijg je een vré schoon compliment. Gelukkig kan ik ze ondertussen laten binnenkomen. Juist nog dat stemmetje in mijn hoofd uitzetten en er iets constructiefs mee doen.

loesje mezelf twijfelen

Eating Hegarty’s Words

Koop je een boek, blijkt dat je de niet eetbare versie in huis hebt gehaald…

Sir John Hegarty naar aanleiding van zijn vorig boek:

Het is soms wat veel toegespitst op advertising, en feel free to disagree, dat is niet noodzakelijk iets slechts… Het is een wereld vol deadlines, druk om patronen te doorbreken en continu vechten tegen gewenning (en continue verlichting te innoveren). Op hetzelfde moment zijn er zoveel belangen, ethische en politieke overwegingen en angst van opdrachtgevers die nieuwe, creatieve, verrassende (of verassende) en vernieuwende ideeën beknotten. Hegarty gaat hier voor een stukje op in, met misschien wel als belangrijkste tip:

If you walk around cutting yourself off, you are eliminating influence. You are eliminating the possibility you are going to pick up stories, ideas, thoughts that are happening all around you. As a creative person, that’s all wrong. – Sir John Hegarty

Van NIEX naar MIEX – eerste stappen in procesbegeleiding

Hell, there are no rules here — we’re trying to accomplish something. – Thomas Edison

Ik had eens op een team laten vallen dat ik vanuit het post-graduaat Creativiteit en Innovatie een aantal brainstorms zou moeten faciliteren om ervaring op te doen. Daar gingen de collega’s van MIEX gretig op in. MIEX is een beweging die zich momenteel in de kiemfase bevindt en duidelijk alle grondstoffen en voedingsbodems bezit om snel open te bloeien tot een sterke beweging. Maar vooral nog alle richtingen uitkan.

De coördinator van MIEX gaf me twee beginvragen:
– Werk missie en visie uit
– Bedenk acties voor MIEX

De tweede vraag leende zich perfect voor een brainstorm. De eerste vraag vroeg wat meer werk en dus zette ik samen met de coördinator een proces uit gebaseerd op twee modellen, namelijk de piramide van Dilts en Bateson:

En de toolbox beleidsplanning van Socius.

Echter eerst moest NIEX nog MIEX worden en wat meer body krijgen. De eerste vraag riep niet meteen om nieuwe ideeën, eerder om een In een eerste overleg probeerde ik samen met mijn collega de vraag scherper te krijgen.

Waar zij vooral mee zat, was dat om als beweging erkend te worden, er eerst een beleidsplan geschreven moest worden. Het vormgeven van dit beleidsplan zou dan ook de rode draad kunnen worden doorheen het ontwikkelen van de nieuwe organisatie MIEX. Elke beweging heeft immers nood aan een Visie, Identiteit en Missie.

Vanuit de organisatie werd een team van geïnteresseerde, bekwame, betrokken, bevoegde en bereide personen samengesteld om hieraan mee te werken. Wat een eerste leerkans blijkt, is hier toch te streven naar meer diversiteit (en eventueel wat externen – moeilijk naar veiligheid in het prille begin merkte ik, maar best zo snel mogelijk) binnen het team.

Bij de intake kwamen mijn collega en ik erop uit dat er vooral in eerste instantie vraag was naar een gefaciliteerde uitwisseling. Iets anders dus dan de gewone brainstorms waarin we getraind worden binnen het Postgraduaat. Veel nadruk kwam daardoor in de opbouw te liggen op de inleiding.

Aangezien het om een lopend proces gaat (ondertussen een paar maanden al) is er veel aandacht gegaan naar het waarom en hoe van het proces. Alle teamleden kregen ruimte om hun motivatie en verwachtingen toe te lichten. We gingen ook dieper in op de nood aan visie en missie (en het verschil daartussen). En nadat mijn collega de focus had toegelicht, dan pas gingen we echt gezamenlijk aan de slag.

Tussen planning en uitvoering ligt natuurlijk nog een wereld van verschil. De focus zou liggen op Missie en Visie, Identiteit en Waarden.
Voorzien was:
– Inleiding (verhaaltje)
– Toelichting
– Spelregels
– Free Writing (purge)
– Storyboard (verbeeld je de toekomst)
– Luchtig gesprek (buiten per twee)
– What x thinks I do (stakeholderanalyse)
– Building Blocks (show me your values post up)
– Elevator Pitch (om alles samen te vatten)

Het inleidende verhaal gaat als volgt en komt uit Socius’ Toolbox Beleidsplanning:

Drie bouwvakkers zijn aan het werk op een werf. Een reiziger komt voorbij en vraagt: “Wat zijn jullie aan het doen?”
De eerste antwoordt verveeld: “Ik ben stenen aan het kappen, zie je dat niet?”
De reiziger loopt verder en vraag aan een tweede bouwvakker, die wat harder lijkt te werken: “Wat ben je aan het doen?”. Hij antwoordt: “Ik kap deze steen in vorm zodat hij kan gebruikt worden om een muur te bouwen.”
Ten slotte komt de reiziger bij een derde bouwvakker, die intensief en met veel zorg en precisie aan een steen staat te kappen. Hij vraagt “Wat doe je?” De man antwoordt: “Ik ben een kathedraal aan het bouwen.”
(Naar Vilma Cobos, Business Consultant, El Salvador).

Daarop volgde de toelichting van het waarom van Visie en Missie voor een startende beweging zoals MIEX.

Loesje_toekomst-met-veel-visie

Voor we begonnen met de purge op basis van free writing, lichtte ik nog even de spelregels voor een creatieve sessie toe. In dit geval voor uitstel van oordeel en je laten inspireren door anderen. Bij de free writing kregen de deelnemers de opdracht om 5 minuten onafgebroken op te schrijven wat de vraag: “wat is de centrale bestaansreden van MIEX?” bij hen opriep.
Ieder kreeg de kans om zijn of haar verhaal te delen, en de uitnodiging om zaken op te schrijven die je aanspraken in het verhaal van de anderen. Of omdat ze reeds bij jezelf naar boven gekomen waren tijdens de oefening, of omdat ze nu inspireerden. Hierin zat mijn eerste leerpunt van de dag. Dit duurt langer dan je denkt. Daarom sprong ik ineens naar ‘building blocks’. En maakten we een selectie en groepering van wat er onder Missie, Visie en Waarden viel.
Identiteit bleef deze sessie buiten beschouwing en ook al had ik mijn planning niet kunnen afwerken, toch was aan de vraag van de opdrachtgever (een gefaciliteerde uitwisseling) voldaan.

Twee verdiepingspunten voor mezelf na deze sessie zijn tempo en focus bewaken, en uiteraard groeien in het begeleiden van dit soort processen. Misschien hoef ik daarbij ook niet te ambitieus te zijn in mijn planning.
Ik heb ook ervaren hoe moeilijk het is om afstand te bewaren van een thema dat je zelf interessant vindt én goed kent…

In de tweede sessie heb ik het belang van een concrete startvraag geleerd en ook ondervonden hoe moeilijk het kan zijn dit scherp te krijgen met de opdrachtgever.
Om het concreter te maken probeerde ik via een abstractieladder (why?how?) af te dalen en het geheel concreter te maken. Dit bracht echter weinig zoden aan de dijk.

Design the Box

Via een ontwerpuitdaging (ontwerp de doos), kwamen we vervolgens wel tot twee mooie metaforen wat MIEX zou kunnen zijn en hoe dit reflecteerde op de identiteit die ze naar voren willen schuiven. Door uit twee elevator pitches de kernwoorden te halen en samen te brengen, kwamen we tot een iets concretere aanzet. Op naar de volgende stap in het proces. Naar mijn aanvoelen is dit: de straat op en user-insights opdoen!