Category Archives: Uncategorized

It’s been almost two years…

large

De grootste uitdaging is starten.

De meters van de zetel naar de deur.

De eerste letters op een witte pagina.

Daarna is het een kwestie van volhouden.

Stap, na stap, na stap, …

En schrijven, blijven schrijven natuurlijk.

Dus hierbij start ik opnieuw. Bijna 2 jaar na de laatste post, 9 november 2014.

Daar neem ik de draad weer op. Vanaf 9 november 2016.

Nog een week tijd om even in het verleden te duiken.

En dan weer voorwaarts te gaan 🙂

Here. I. Go.

Advertisements

How to run a brainstorm for introverts (and extroverts too)

Aantal interessante ideetjes hoe te brainstormen (actief of passief) met mensen die niet meteen staan te springen om de post-its boven te halen op de TED-blog.

Cocktail party trivia: Brainstorming was invented in the 1930s as a practical idea-generation technique for regular use by “creatives” within the ad agency BBDO. That all changed in 1942, when Alex Osborn — the “O” in BBDO — released a book called How to Think Up and excited the imaginations of his fellow Mad Men. […]

http://blog.ted.com/2014/10/27/how-to-run-a-brainstorm-for-introverts-and-extroverts-too/

Ideeën Genereren in Stijl

Volgend lijstje ‘Spelregels’ gebruik ik momenteel als inleiding op de divergentie.

lamp bulb tulips

Inspiratie komt van: IDEO, COCD, Karl Raats en OMDENKEN

 

Stel je oordeel uit
– Ook voor je eigen ideeën

Ja-EN!
– In plaats van ja-maar, denk in kansen

Ga voor veel
– = Meer kans dat er goudklompjes tussenzitten

Geef voorrang aan wilde ideeën
– Uitvoerbaarheid komt later

Lift mee op de ideeën van anderen
– Laat je inspireren

Was iemand je voor, doe er een schepje bovenop!
– Hoe maken we dit idee nóg beter?

Maak het visueel
– Soms schieten woorden tekort, spreek alle zintuigen aan

Maak het begrijpbaar en zo concreet mogelijk
– En ook niet meer dan dat, zodat anderen verder kunnen denken

HAVE FUN!
– Haha is het zusje van Aha!

Human Centered Design

I find out what the world needs. Then, I go ahead and invent it. – Thomas Edison

Ik ontdekte Human Centered Design enkele jaren geleden toen ik toevallig op het boek Cecilia’s Keuze stootte. Het boek geeft een overzicht van een aantal cases van ontwerp gebaseerd op basis van gebruikersinzichten.

Sindsdien is mijn bibliotheek rond HCD nog gegroeid en ik heb het in het verleden ook nog niet onder stoelen of banken gestoken dat ik vatbaar ben voor de marketingafdeling van IDEO en de d.school. Een van de laatste leuke samenwerkingen met de universiteit van Berkeley is de Legoscope die 3 van mijn favoriete dingen combineert: Lego, 3D-printers en Microbiologie.

Dit voor mij is maar weer eens het bewijs dat onderwijs dingen kapot kan maken… Ja, ik geef het toe, ik vond als kleine wannabe-uitvinder voor het blote oog onzichtbare organismes supercool. Ik had dan ook snel een microscoop. Eentje met een scherm en al. Een scalpel en een snijmachientje om fijne coupes voor preparaten te maken. Toen ik eindelijk op school achter een ‘echte’ microscoop mocht zitten ging het uiteindelijk om het van buiten leren welke kleuringen er gebruikt werden. Wat er eigenlijk te zien was, was niet zo belangrijk… Anywho, we geraken off-topic.

Voor wie een virtuele crash course wil in Design Thinking raad ik d.gift van de d.school aan. Wie het liever gedoceerd krijgt kan op Youtube terecht.

Maar waar het hier eigenlijk om gaat is dat eerder deze week de finale versie van de Human Centered Design Kit in mijn virtuele brievenbus viel:

Ik had de trial versie al eerder en moet zeggen dat het een schat aan info en tools bevat om aan de slag te gaan met uitdagingen, vragen, moeilijkheden waarbij de persoon centraal staat… Het is te zeggen, waarbij de oplossing voor de uitdaging bruikbaar moet zijn voor de persoon.

De toolkit is rijk aan voorbeelden uit (voor mij) verre landen zoals Ethiopië, Zambia, Rwanda, Cambodja, Vietnam en de VS. Telkens onderbouwd waarom je iets doet, hoe je het doet en met duidelijke tips voor wie het proces faciliteert. Ik zeg bewust proces, omdat, ook al kan je de tools los van elkaar inzetten en combineren op een manier die aansluit bij de eigen (werk-)situatie, toch zal je bij het doornemen van de toolkit snel inzien waarom het interessant is om een proces te doorlopen.

A summer of making

Deze zomer ging ik vakantie naar Parijs, naar MiramirO en naar Kortrijk.
Het thema van de zomer was bouwen!

Ik wou al heel lang een analoog fototoestel. In Parijs kon ik er een op de kop tikken voor een peuleschil. Added bonus: het was een DIY-kit!

2014-07-20 21.34.03

2014-07-21 11.24.12

Op MiramirO stapelde en plakte ik mee aan een replica van de Sint-Baafstoren. 19m kartonnen dozen! De dagen erna waren de vrienden van FroeFroe in de buurt met de Bangelijke Sprookjesmolen en Kammelot. Garantie voor vuur, spektakel en latex popkens. Dus kon ik me daarbij aansluiten.

2014-07-23 17.20.23

Al enkele jaren ga ik naar het toonmoment van Design for (every)one. Een onderwijs en onderzoeksproject aan de Howest, waarbij de brug tussen de opleidingen productontwikkeling en ergotherapie geslagen wordt via een inclusief ontwerpproject. Deze human-centered aanpak spreekt me al jaren aan, en elke keer ik op het Indrustrial Design Center kom, vraag ik me af of ik wel de juiste studiekeuze gemaakt heb. Enter: Summer School of Making 2014! Een samenwerking tussen het IDC en BUDA::lab. Een week lang workshops rond creative prototyping.

2014-08-25 08.41.52

2014-08-25 08.43.01

Met een camping op het dak van BUDA en iedere dag een andere hands-on workshop heb ik me daar vré kunnen ontspannen en eens niet met het hoofd, maar met de handen creatief kunnen wezen: Kit-bashing met barbecues, foammodelling, 3D-printen, lasercutten, arduino’s programmeren en buttons solderen tot in de vroege uurtjes om een kermisgrijpkraan te bouwen, polyester lamineren (hangt nu nog aan m’n nagels) en hout draaien: heerlijk! Na 2 jaar twijfelen, gewoon ingeschreven en er verlof voor genomen. Een aanrader!

Voor:

2014-08-26 14.37.36

Na:

2014-08-28 15.59.38

Skycrane (27/8 9am – 28/8 9am):

Start van de dag – inleiding Arduino (27/8 10am):

2014-08-27 09.43.51

2014-08-27 10.57.03

Effe tussendoor (27/8 7pm):

2014-08-27 18.45.58

Pot-meters gesoldeerd (Ali en Ally), box getekend en gelaserd (Marie), lange, lange kabel gesoldeerd (Lieven), vingers aan elkaar gelijmd (Toon) (27/8 11pm):

2014-08-28 00.05.47

Alles geïnstalleerd (28/8 1am):

2014-08-28 02.47.53

Voeding en steppers werken (28/8 3am):

2014-08-28 20.29.22-2

Vers geprint spoel faalt, oplossing PU (28/8 4.30am):

2014-08-28 04.30.17

Spelen met de Skycrane (vanaf 28/8 9am):

2014-08-28 20.14.32

2014-08-28 20.29.40

Souvenirs:

2014-09-24 22.13.34

Tot slot om de zomer af te sluiten, nam ik vlak voor het begin van de herfst nog even de wipzaag en de koevoet ter hand om een aantal wijnkistjes en paletten om te vormen tot modulair boekenrek/bankjes

2014-09-20 18.53.00

2014-09-20 19.46.02

How Simon Sinek’s TEDx success made him think deeply about trust

Een aantal interessante bedenkingen rond vertrouwen door Sinek. De achtergrond bij de video is wat me aan het denken zette. Na zijn hit-TED van 2009 kwam hij steeds vaker in contact met mensen vanuit de zakenwereld. Daar begon hij toch steeds meer vraagtekens te plaatsen bij de link tussen inspiratie en vertrouwen. Er is veel te zeggen over de zin en onzin van de oorlog in Afghanistan, toch boeiend om te horen hoe Sinek net daar merkt dat interafhankelijkheid op menselijk niveau zorgt voor sterke verbindingen, authenticiteit en vertrouwen. En hoe dat in tegenstelling is met wanneer er enkel financieel welzijn op het spel staat.

TED Blog

Simon Sinek's newest idea centers on trust—how great leaders make their people feel inside a "circle of safety." It's a topic he got interested in after his TEDx top blew up. Photo: James Duncan Davidson Simon Sinek’s newest idea centers on trust and how great leaders make their people feel inside a “circle of safety.” It’s a topic he got interested in after his TEDx talk blew up. Photo: James Duncan Davidson

In 2009, Simon Sinek gave the talk “How great leaders inspire action” to an audience of 50 people in a small room at TEDxPugetSound. It quickly became the second most-watched talk on TED.com. Sinek, of course, felt honored by the growing popularity of his talk—and by the opportunity to inspire people to think more deeply about the sense of purpose infused in their work. But his talk had an unexpected side effect too.

[ted_talkteaser id=848]“As the view count on my TEDx talk grew, the demand for finding one’s ‘Why’ expanded. That, in turn, created a greater demand for me, and played a significant role in catalyzing my career,” Sinek says now, five years…

View original post 1,220 more words

Wie denk je dat hier de eerste gaat zijn om je te beoordelen?

Als je een 12 op 10 en een staande ovatie krijgt van iemand als Marcus Geers, dan kan je nog zeggen dat zo’n monument je wat overdonderd. Les excuses sont faites pour s’en servir… Gelukkig heb je dan collega-studenten die je zeggen: “laat het gewoon binnenkomen Toon”.

Blijkbaar zit er ergens toch een moeilijkheid of kronkel in mijn brein die het moeilijk heeft met het aannemen van complimenten. Sterk natuurlijk, want regelmatig geef ik dan cursussen over complimenten geven, aannemen, …

Zelf bij de CreativityClass had ik tot het moment dat ik effectief ingecheckt was, het gevoel dat ze me gingen zeggen dat er een foute bevestiging verstuurd was…

Stel, je zit op een bepaalde maandag rond talenten te werken en een aantal van je collega’s geven je complimenten. Je eerste reactie is dan om hen te wijzen op contextfactoren, voorkennis, alles wat buiten jezelf ligt dat maakt dat je het compliment niet verdient…

Sterker nog, tijdens het schrijven van deze tekst krijg je een vré schoon compliment. Gelukkig kan ik ze ondertussen laten binnenkomen. Juist nog dat stemmetje in mijn hoofd uitzetten en er iets constructiefs mee doen.

loesje mezelf twijfelen

Eating Hegarty’s Words

Koop je een boek, blijkt dat je de niet eetbare versie in huis hebt gehaald…

Sir John Hegarty naar aanleiding van zijn vorig boek:

Het is soms wat veel toegespitst op advertising, en feel free to disagree, dat is niet noodzakelijk iets slechts… Het is een wereld vol deadlines, druk om patronen te doorbreken en continu vechten tegen gewenning (en continue verlichting te innoveren). Op hetzelfde moment zijn er zoveel belangen, ethische en politieke overwegingen en angst van opdrachtgevers die nieuwe, creatieve, verrassende (of verassende) en vernieuwende ideeën beknotten. Hegarty gaat hier voor een stukje op in, met misschien wel als belangrijkste tip:

If you walk around cutting yourself off, you are eliminating influence. You are eliminating the possibility you are going to pick up stories, ideas, thoughts that are happening all around you. As a creative person, that’s all wrong. – Sir John Hegarty

Van NIEX naar MIEX – eerste stappen in procesbegeleiding

Hell, there are no rules here — we’re trying to accomplish something. – Thomas Edison

Ik had eens op een team laten vallen dat ik vanuit het post-graduaat Creativiteit en Innovatie een aantal brainstorms zou moeten faciliteren om ervaring op te doen. Daar gingen de collega’s van MIEX gretig op in. MIEX is een beweging die zich momenteel in de kiemfase bevindt en duidelijk alle grondstoffen en voedingsbodems bezit om snel open te bloeien tot een sterke beweging. Maar vooral nog alle richtingen uitkan.

De coördinator van MIEX gaf me twee beginvragen:
– Werk missie en visie uit
– Bedenk acties voor MIEX

De tweede vraag leende zich perfect voor een brainstorm. De eerste vraag vroeg wat meer werk en dus zette ik samen met de coördinator een proces uit gebaseerd op twee modellen, namelijk de piramide van Dilts en Bateson:

En de toolbox beleidsplanning van Socius.

Echter eerst moest NIEX nog MIEX worden en wat meer body krijgen. De eerste vraag riep niet meteen om nieuwe ideeën, eerder om een In een eerste overleg probeerde ik samen met mijn collega de vraag scherper te krijgen.

Waar zij vooral mee zat, was dat om als beweging erkend te worden, er eerst een beleidsplan geschreven moest worden. Het vormgeven van dit beleidsplan zou dan ook de rode draad kunnen worden doorheen het ontwikkelen van de nieuwe organisatie MIEX. Elke beweging heeft immers nood aan een Visie, Identiteit en Missie.

Vanuit de organisatie werd een team van geïnteresseerde, bekwame, betrokken, bevoegde en bereide personen samengesteld om hieraan mee te werken. Wat een eerste leerkans blijkt, is hier toch te streven naar meer diversiteit (en eventueel wat externen – moeilijk naar veiligheid in het prille begin merkte ik, maar best zo snel mogelijk) binnen het team.

Bij de intake kwamen mijn collega en ik erop uit dat er vooral in eerste instantie vraag was naar een gefaciliteerde uitwisseling. Iets anders dus dan de gewone brainstorms waarin we getraind worden binnen het Postgraduaat. Veel nadruk kwam daardoor in de opbouw te liggen op de inleiding.

Aangezien het om een lopend proces gaat (ondertussen een paar maanden al) is er veel aandacht gegaan naar het waarom en hoe van het proces. Alle teamleden kregen ruimte om hun motivatie en verwachtingen toe te lichten. We gingen ook dieper in op de nood aan visie en missie (en het verschil daartussen). En nadat mijn collega de focus had toegelicht, dan pas gingen we echt gezamenlijk aan de slag.

Tussen planning en uitvoering ligt natuurlijk nog een wereld van verschil. De focus zou liggen op Missie en Visie, Identiteit en Waarden.
Voorzien was:
– Inleiding (verhaaltje)
– Toelichting
– Spelregels
– Free Writing (purge)
– Storyboard (verbeeld je de toekomst)
– Luchtig gesprek (buiten per twee)
– What x thinks I do (stakeholderanalyse)
– Building Blocks (show me your values post up)
– Elevator Pitch (om alles samen te vatten)

Het inleidende verhaal gaat als volgt en komt uit Socius’ Toolbox Beleidsplanning:

Drie bouwvakkers zijn aan het werk op een werf. Een reiziger komt voorbij en vraagt: “Wat zijn jullie aan het doen?”
De eerste antwoordt verveeld: “Ik ben stenen aan het kappen, zie je dat niet?”
De reiziger loopt verder en vraag aan een tweede bouwvakker, die wat harder lijkt te werken: “Wat ben je aan het doen?”. Hij antwoordt: “Ik kap deze steen in vorm zodat hij kan gebruikt worden om een muur te bouwen.”
Ten slotte komt de reiziger bij een derde bouwvakker, die intensief en met veel zorg en precisie aan een steen staat te kappen. Hij vraagt “Wat doe je?” De man antwoordt: “Ik ben een kathedraal aan het bouwen.”
(Naar Vilma Cobos, Business Consultant, El Salvador).

Daarop volgde de toelichting van het waarom van Visie en Missie voor een startende beweging zoals MIEX.

Loesje_toekomst-met-veel-visie

Voor we begonnen met de purge op basis van free writing, lichtte ik nog even de spelregels voor een creatieve sessie toe. In dit geval voor uitstel van oordeel en je laten inspireren door anderen. Bij de free writing kregen de deelnemers de opdracht om 5 minuten onafgebroken op te schrijven wat de vraag: “wat is de centrale bestaansreden van MIEX?” bij hen opriep.
Ieder kreeg de kans om zijn of haar verhaal te delen, en de uitnodiging om zaken op te schrijven die je aanspraken in het verhaal van de anderen. Of omdat ze reeds bij jezelf naar boven gekomen waren tijdens de oefening, of omdat ze nu inspireerden. Hierin zat mijn eerste leerpunt van de dag. Dit duurt langer dan je denkt. Daarom sprong ik ineens naar ‘building blocks’. En maakten we een selectie en groepering van wat er onder Missie, Visie en Waarden viel.
Identiteit bleef deze sessie buiten beschouwing en ook al had ik mijn planning niet kunnen afwerken, toch was aan de vraag van de opdrachtgever (een gefaciliteerde uitwisseling) voldaan.

Twee verdiepingspunten voor mezelf na deze sessie zijn tempo en focus bewaken, en uiteraard groeien in het begeleiden van dit soort processen. Misschien hoef ik daarbij ook niet te ambitieus te zijn in mijn planning.
Ik heb ook ervaren hoe moeilijk het is om afstand te bewaren van een thema dat je zelf interessant vindt én goed kent…

In de tweede sessie heb ik het belang van een concrete startvraag geleerd en ook ondervonden hoe moeilijk het kan zijn dit scherp te krijgen met de opdrachtgever.
Om het concreter te maken probeerde ik via een abstractieladder (why?how?) af te dalen en het geheel concreter te maken. Dit bracht echter weinig zoden aan de dijk.

Design the Box

Via een ontwerpuitdaging (ontwerp de doos), kwamen we vervolgens wel tot twee mooie metaforen wat MIEX zou kunnen zijn en hoe dit reflecteerde op de identiteit die ze naar voren willen schuiven. Door uit twee elevator pitches de kernwoorden te halen en samen te brengen, kwamen we tot een iets concretere aanzet. Op naar de volgende stap in het proces. Naar mijn aanvoelen is dit: de straat op en user-insights opdoen!

Torna a Manchester

Weersverwachting voor dit Pinksterweekend: 18° en regen…

Veel mensen die me kennen, weten dat ik al wel eens tegen de logische gang van zaken in durf gaan. Ik antwoord daar dan ook vaak op dat ik nu eenmaal niet zo slim ben.
Daarom, wanneer je een topweekend met temperaturen tot 30° en overvloed aan zon voor de boeg hebt, dan kies ik voor en tripje naar het regenachtige Manchester.

Screenshot 2014-06-07 05.56.03

Bon, het is alweer half 5 in de ochtend, tijd voor nog een nieuwe post voor ik het vliegtuig opga.

Een maand geleden kreeg ik de vraag of ik nog eens terugkwam naar Manchester. In 2011 liep ik daar stage aan de Manchester Metropolitan University als visiting researcher bij de Critical Disability Studies Research Group.

Tijdens mijn verblijf daar werd ik ook uitgenodigd als gastspreker aan de andere universiteit (dé Universiteit) van Manchester. Toch bevreemdend om als ‘studentje’ plots voor andere ‘studentjes’ te moeten spreken… Ik was op dat moment een artikel aan het schrijven (nog steeds eigenlijk), over de zin en onzin van labels, maar denk dat het op dat moment vooral nog een conceptversie was… Nu, het was wel geestig en ik heb er enkele boeiende contacten aan overgehouden.

Op dat moment werkte ik immers samen met enkele kernleden van Onze Nieuwe Toekomst. Een beweging van, door en voor personen met een verstandelijke beperkingen. We zochten naar mogelijkheden om verder te leren en te studeren als afgestudeerde (losgelaten) leerling uit het buitengewoon onderwijs. Mijn huidige jobinhoud (vorming bij VONX) kwam al even in zicht, maar mijn kompanen gaven ook aan dat het toch net dat ietsje meer mocht zijn. Theorie, onderzoek, examens, artikels schrijven, … Allemaal zaken die je niet meteen met ‘de gasten uit de beschutte werkplaats’ zou verbinden. Dat ze niet aan hun proefstuk toe waren wist ik al, want eerder in mei was ik bij wijze van kennismaking de grote plas al mee overgestoken om de keynote te ondersteunen op een academisch congres in Chicago. Dit alles zou dan uiteindelijk mijn ‘Groten Thesis‘ worden.

Maar dus, terug naar Manchester!
Een maand geleden kreeg ik immers via Twitter de uitnodiging van de Partnership Steering Group aan University of Manchester om naar hun conferentie te komen. Het programma lag al vast, maar ik was altijd welkom als gast, ze zouden een plaatsje vrijhouden. Onder andere mijn oude mentor en vurige Nothingham Forest-fan Dan Goodley zou er zijn en ook de leden van de Steering Group (een groep die de opleiding Learning Disability Studies inhoudelijk begeleidt) zouden er zijn. Altijd spannend, want ik kom steeds een beetje Marxistischer terug na een ontmoeting met Dan.

Ideaal excuus om nog eens de foltering van de reclame-overladen Ryanair-website te trotseren, ticket te boeken en een weekendje in het Noord-Westen te voorzien. Naast de conferentie staan er een aantal andere verplichtingen op het programma in deze post-industriële stad die bruist van jonge kunstenaars en creatievelingen, alsook neoliberale consumenten. En consumeren zullen we! Zoals de koffie in de Withworth, de lamshamburger bij Cornerhouse, een bezoek aan Afflecks, boek-browsing bij Waterstones, kikkers en mummies tellen in Manchester Museum en een Oreo-shake bij retrocafé Oklahoma. Als ik de helft al gedaan krijg ga ik blij zijn. Zal vooral blij zijn om terug in mijn Manchester te zijn 🙂