Category Archives: Talent

Boekenlijstje

Ik wens je niet wat je wil. Ik wens je precies dat wat je nodig hebt, alsook de wijsheid om het te herkennen wanneer het in je schoot valt. – Uit Somniyum

Wat lectuur van de laatste weken:

2014-10-02 22.06.07

Onze ijsberg smelt! van John Kotter, gezien we in het Postgraduaat aan de slag gaan met change en transitie moest ik deze fabel wel gelezen hebben.

2014-10-02 22.06.25

Voor wie xkcd kent is what if? waarschijnlijk ook wel gekend. Randall Munroe beantwoord wekelijks op zijn website een hypothetische vraag. Vreemd genoeg is het antwoord in 90% van de gevallen, hoe ingewikkeld de berekeningen ook zijn: iedereen is dood, einde.

2014-10-02 22.06.37

Somniyum is het nieuwe boek van Karl Raats spreker en facilitator, en nu ook vertrouwelyng. Vlot lezend geschreven en prachtig geïllustreerd door Jan Bosschaert. Leuk om een aantal technieken en inzichten of oneliners uit Karl zijn Mondhoekmaandagfilmpjes te herkennen. Maar ook een bron van prachtige citaten zoals hierboven.

2014-10-02 22.06.51

Philographics van Genis Carreras begon als een project op Kickstarter. In eenvoudige beelden legt hij enkele stromingen en concepten uit de filosofie op een ongelooflijk elegante en toegankelijke manier toe. Ondertussen zijn ze zelfs vertaald in het Nederlands.

2014-10-02 22.07.04

Momenteel mijn ‘trein-boek’: de opvolger van Ik kies voor mijn talent en Help mijn batterijen lopen leeg. Luk Dewulf en Peter Beschuyt, beiden partner bij Kessels & Smit, schreven een nieuw boek over en voor leidinggevenden – bazen.

Wie denk je dat hier de eerste gaat zijn om je te beoordelen?

Als je een 12 op 10 en een staande ovatie krijgt van iemand als Marcus Geers, dan kan je nog zeggen dat zo’n monument je wat overdonderd. Les excuses sont faites pour s’en servir… Gelukkig heb je dan collega-studenten die je zeggen: “laat het gewoon binnenkomen Toon”.

Blijkbaar zit er ergens toch een moeilijkheid of kronkel in mijn brein die het moeilijk heeft met het aannemen van complimenten. Sterk natuurlijk, want regelmatig geef ik dan cursussen over complimenten geven, aannemen, …

Zelf bij de CreativityClass had ik tot het moment dat ik effectief ingecheckt was, het gevoel dat ze me gingen zeggen dat er een foute bevestiging verstuurd was…

Stel, je zit op een bepaalde maandag rond talenten te werken en een aantal van je collega’s geven je complimenten. Je eerste reactie is dan om hen te wijzen op contextfactoren, voorkennis, alles wat buiten jezelf ligt dat maakt dat je het compliment niet verdient…

Sterker nog, tijdens het schrijven van deze tekst krijg je een vré schoon compliment. Gelukkig kan ik ze ondertussen laten binnenkomen. Juist nog dat stemmetje in mijn hoofd uitzetten en er iets constructiefs mee doen.

loesje mezelf twijfelen

Presuming Competence

Met dank aan Stephanie Claus (Creatief Therapeut en helft van Praktijk Mozaïek Uniek) om dit te delen op haar Facebookpagina:

Biklen_presuming Competence

Een geweldige uitspraak van een van mijn grote leermeesters. En iets waar ik in het werken met mensen (zowel de grote als de kleine) altijd naar probeer te streven.

Die Maandagochtend bij Garage Konekt

Dream Big

It always seems impossible until it’s done.
– Nelson Mandela

Soms is het nodig om groots te dromen. Visie heet dat dan. Als je naar de foto hierboven kijkt denk je waarschijnlijk meteen: “dakantonie!?…” (spreek uit: onmogelijk!?) Uitroeptekens en vraagtekens zijn toe te voegen naar mate de eigen staat van verontwaardiging of verwondering. Voor wie wat verder durft kijken zal het echter meteen duidelijk zijn, en al snel wordt besloten: photoshop (of een gevorderde paint-gebruiker). Uitgangspunt is echter dat verbeelding belangrijker is dan kennis, dus ik daag de gewaardeerde lezer uit zijn of haar verbeelding te gebruiken en te bedenken wat er nog aan de hand kan zijn.

Verbeelding is naar mijn bescheiden mening immers een van die zaken die de mens uniek maakt, dat we ons zaken kunnen voorstellen, niet zoals ze zijn, maar zoals ze zouden kunnen zijn. Ook al gaan we tegen alle logica in. Een mooi voorbeeld van enkele projecten waar verbeelding zeker mee aan de basis lag is te vinden op 7ideas.net. Marc Heleven verzamelde in een slideshow 15 projecten die (aan het begin misschien) onmogelijk leken. Ook fijn om Theo Jansen zijn indrukwekkende Strandbeest terug te zien. Doet me eraan denken dat ik een mini in huis moet halen.

Nu wat heeft dit alles te maken met Garages en maandagochtenden bij Konekt? Wel als je ‘s Ochtends toekomt op je werk en je ziet dit:
2014-05-12 08.58.04

Op de achtergrond, nuja, eerder voorgrond, weerklinkt luide tuningmuziek en overal liggen autovelgen, afgerukte portieren, batterijen, een krik, iets dat moet doorgaan voor een joint de culasse (‘koppakking’ voor de taalpuriteinen), en de baas vind je zoals in elke goede garage achterin:
2014-05-12 08.59.32

Wat staat er vandaag op de werklijst? Missie en visie van Garage Konekt.
Roger en Ruddy begeleiden ons doorheen het proces. Maken er voor de duidelijkheid een tekeningetje bij en schenken, voor de gezelligheid, wat afgedraaide motorolie in het rond.

Starten doen we met een overzicht van het voorbije jaar. Wat is er nu allemaal gebeurd sinds het ontstaan van Konekt en VONX.
Ik had gisteren nog het genoegen om ‘Konekt’ nog eens uit te leggen aan een niet-ingewijde. KONEKT – VONX – PLatoform-K – LetsCo! – MIEX – Konekted Services, … Gelukig hebben we daarvoor een animatiefilmpje:

Het was dus een goede voorbereiding om dit overzicht nog eens te overlopen op maandag en daarbij om van alle medewerkers nog eens input te vragen wat we allemaal al bereikt hadden het afgelopen jaar. Dit bleek heel wat. Wat meteen voor een positieve groepsdynamiek zorgde.

Vervolgens gingen we per twee aan de slag met onze individuele keuring. 7 onderdelen van de wagen werden nagekeken bij ieder persoon. Eén vertelde, de ander nam verslag.
Wat geeft je een comfortabel gevoel in de Konektzetel? Wat laadt jouw batterij op? Waar kijk je naar uit over de motorkap? Maar evengoed: neem de zuurtegraadmeter en waar krijg je het zuur van? Wat heb je gemist in de achteruitkijkspiegel het voorbije jaar? En waar zou je meer ondersteuning of opkrikking kunnen gebruiken? Ook die zaken werden niet vergeten. Tot slot kwam nog ieders joint de culasse, of wat was het nu ook weer… En hoe anderen daar rekening mee kunnen houden.

Allemaal in good fun, zo uitwisselen over persoonlijke zaken, gebruik makend van metaforen, maar dan toch een spannend momentje: plenaire uitwisseling.
Juist door de metafoor en de sfeer die van de ochtend af al opgebouwd was ging dit uitermate vlot, was het relatief veilig om te delen en werden er zaken gezegd die anders redelijk zwaar zouden kunnen liggen.

Na de pistolet over de middag reden we weg van het persoonlijk aspect en gingen we naar organisatieniveau kijken. Ieder individueel maakte een oplijsting van ‘AS IS’ behouden, ‘AS IS’ bannen en ‘TO BE’ bereiken. Waarna deze in groepjes samengevat werden en opnieuw plenair teruggekoppeld. Tenminste na eens goed met een moersleutel op de ‘te bannen’ puntjes geklopt te hebben.

Interessant hierbij is dat wat voor sommigen onder behouden valt, voor anderen een blijvend werkpunt is, of zelfs nog helemaal te bereiken. Interessant ook om te horen en te zien dat er gedragenheid is (gelukkig maar) en dat voor iedereen de zaken erg herkenbaar zijn. Iets wat opnieuw voor een erg positieve vibe zorgde. Ikzelf heb erg veel geleerd uit de dag rond procesbegeleiding, sfeer creëren, en ook organisatieontwikkeling. Met dank aan Roger en Ruddy daarvoor trouwens.

Als laatste voor het afsluitend pintje werd ons gevraagd om nog even rond een flap na te denken rond de typische beleidsplanningsvragen naar Visie, Missie, Waarden en Identiteit. U waarschijnlijk ook gekend uit de piramide met logische niveaus van onze goede vrienden Dilts en Bateson:
Logische niveaus van Dilts en Bateson
Vier groepjes van ongeveer 5 personen, telkens een minuutje of vijf, met voorzitter en secretaris om dit proces te stroomlijnen. De groepjes wisselden ook telkens tussen de flappen door.

Om nog kort te evalueren, ontbrak het ons aan applausmeter. Daarom allemaal het busje in, om de wiebelmeter in gang te zetten. Zoals we dag begonnen waren met de autospeakers volledig open, strakke beats knallend.

Naast een inhoudelijk sterke dag en mooie ‘oogst’ voor Roger en Ruddy, was het proces ook zeer interessant om te volgen. Een goede inkleding en sfeeropbouw, alsook logische en goede afwisseling tussen individueel, in duo en in groep uitwisselen. Telkens met ook terugkoppeling. Bij het Behouden-Bannen-Bereiken merkte ik nog groot verschil in de samenvattingen door de groepen. Waar de ene zeer goed geïntegreerd had wat er op de individuele briefjes stond, had de andere eerder geturfd hoeveel iets terugkwam en de derde groep was van soms erg concrete zaken, iets te abstract gegaan en had wat inhoud verloren. Dit abstracte werd wel opgevangen door nadien nog concreet aan de slag te gaan met de vragen uit de piramide van Dilts. Dus ook hier goede afwisseling tussen algemeen, abstract en concreet. Iets wat ik persoonlijk nog steeds een moeilijk evenwicht vind bij het werken rond missie en visie.

Een interessante dag dus, de kracht van humor en verbeelding binnen een serieus proces werd hiermee voor mij nog maar eens bevestigd. Zo komt dat onmogelijke, namelijk een organisatie als Konekt stroomlijnen (met – momenteel – VONX, Platform-K, MIEX, LetsCo! en Konekted Services) weer wat dichterbij.
Ik dank nogmaals mijn twee coördinatoren voor dit uit te werken. Nadat de garage wat opgekuist was, konden we allen weer geïnspireerd naar huis rijden:
Musclecar

Teaser of things to come:
2014-05-13 12.36.51

CreativityClass 2014. Eigen inzending

Een uitdaging van FlandersDC kan altijd tellen… Vorige week heeft het mij enkele uren gekost om me door een hoop persoonlijkheidstesten te worstelen. Ik kreeg begin deze maand immers het fijne nieuws dat ik geselecteerd was voor de selectiedag op 1 maart in Brussel om een jury te overtuigen dat ik bij de 24 deelnemers aan de CreativityClass 2014 thuishoor (help). De vraag is dan om in 3 minuten te pitchen waar ik zelf over 20 jaar wil staan. De planner in mij (een zeer klein en vaak genegeerd stemmetje) is volledig in overdrive… En de gangmaker in mezelf heeft zowat alle deuren al platgelopen.

Soit, hoe is me deze eer te beurt gevallen? Dankzij onderstaande inzending. Even wat achtergrond. Er werd ons gevraagd een creatief antwoord/creatieve oplossing uit te werken (conceptueel was voldoende) op een van de drie onderstaande ‘wat als?’-vragen:
– Wat als iedereen zelfstandige was?
– Wat als werkgevers niet meer naar je CV zouden kijken?
– Wat als je je carrière achterstevoren kon doen?

Omdat ikzelf halvelings in een sollicitatie-state-of-mind zat heb ik me over de 2de uitdaging gebogen. Naar goede gewoonte heb ik het enkele weken voor me uitgeschoven, met mensen in gesprek gegaan (meestal meer over de opdracht zelf, dan over mogelijke oplossingen) en ben ik door enkele stapels post-its gegaan om tot slot een prezi te maken.
Ik weet niet of hij voor zichzelf spreekt, vragen of opmerking kunnen in de comments.
Sowieso hoop ik dat de aandachtige lezer een aantal HCD, AI en TiA aspecten herkent 🙂

OEN

Ik werd vandaag zowaar een oen genoemd!

De aanleiding is een coachingstraject rond inspraak en participatie van personen met een verstandelijke beperking dat ik recent opgestart heb. Boeiend toch wel. Daar kreeg ik van een van de deelnemers de feedback dat door mijn open houding het veel eenvoudiger was om ook open te zijn…

Toen ik vandaag gevraagd werd, vanuit Waarderend Onderzoekende houding, naar wat ik dan juist gedaan had, moest ik het antwoord schuldig blijven… Blijkbaar zit er toch iets in de theorie van Luk De Wulf dat talent iets is wat vooral anderen zien. OEN, Open, Eerlijk en Nieuwsgierig… ‘Rustig’ voegde mijn AI-partner er nog aan toe. ‘EONR’ dus eigenlijk voor de volledigheid.

Wat ik moest toegeven dat ik inderdaad de eerste keer volledig in mijn comfort-zone zit. Nu is de opdracht nog iets te doen de volgende sessies. Iets waarvan de uitkomst nog volledig open is… Spannend, maar ook boeiend. Immers, als de uitkomst al vast zou liggen, dan zou het hele gedoe van trajectbegeleiding eigenlijk overbodig zijn. Gelukkig dus maar 🙂
Maar toch iets waarbij ik voel, dat theorie en praktijk nog ver uit elkaar liggen en dat ik langzaam maar zeker opschuif in mijn stretch.

Comfort Stretch Panic Model

Vandaag trouwens ook voor de eerste keer echt de kans om een aantal postgraduaat-zaken in te zetten. Smaakt naar meer!

Don’t feed the bad wolf in 2014

Wat doet een mens zoal als hij wakker is om 4:00 en de wekker pas afloopt om 7?

Je probeert eerst nog een uur in slaap te raken en besluit dan maar op te staan… Computer aan, iTunes opstarten, mail en sociale media bekijken.

Toevallig kwam ik volgende afbeelding tegen:

Don’t feed the bad wolf

 

Voor zij die het misschien kennen, dit gaat terug naar een oude (vermoedelijk) Cherokee parabel over een jongentje en zijn grootvader:

An old Cherokee is teaching his grandson about life. “A fight is going on inside me”, he said to the boy.

“It’s a terrible fight and it’s between two wolves. One is Evil – he is anger, envy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.” He continued, “The other is Good – he is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion, and faith. Sometimes, it is hard to live with these two wolves inside me, for both of them try to dominate my spirit.  The same fight is going on inside you – and every other person, too.”

The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather, “Which wolf will win?”

The old Cherokee smiled, and simply replied, “The one you feed.”

Stripversie (voor de meer visueel ingestelde mensen onder ons)

 

Er zijn een aantal zaken die me hierbij door het hoofd gaan.

  • Het eerste zijn een aantal zaken die me de laatste maanden bezighouden in mijn privé. De quarter-life crisis zeg maar 🙂
  • Een tweede is een recente keynote van Arnoud Raskin op het Edushock Leerfestival over hoe een positieve ingesteldheid aan de basis ligt van een denken in krachten en kansen. Zoek hem zeker op op Youtube, of probeer een lezing live mee te pikken (bijvoorbeeld op het Efect-Congress op 21 maart 2014 te Gent).
  • Een derde is een filmpje dat ik laatst op Youtube zag, getiteld DARE

Dit gaat over ‘head on’ je eigen wolven tegemoed treden. De stap zetten… Wat ik zo geweldig vind aan het filmpje is dat eerste aarzelende stapje. Die kleine onzekerheid.

Ik beschouw mezelf niet als de meest ondernemende persoon. Om van de ideatie- naar de implementatiefase te gaan, vraagt bij mij vaak een goede samenwerker met een kameraad (gelukkig heb ik er zo enkele). Toch probeer ik mezelf af en toe te overtuigen mijn eigen wolven ook onder ogen te zien…

Nu het is weer bijna de tijd van het jaar om voornemen te make. Daarom neem ik mezelf voor om in 2014 de juiste wolven te voeden en andere tegemoet te treden. Een aarzelend stapje terug en misschien eens gebeten worden hoort daar nu eenmaal bij. En voor de rest zien we wel…